Gieren van de Taiga | Volière

Waarom hebben gieren toch zo’n kale nek? Waarom zweven gieren zo hoog in de lucht? Hoe gaat het met gieren in de natuur? Hoe vinden gieren hun voedsel en wat eten ze eigenlijk? Hoeveel verschillende soorten gieren zijn er? Waar maken gieren hun nest? Leven er ook gieren in Nederland?


Vale gier

Voor elke vraag is een uitgebreid antwoord te geven. Maar omdat dit artikeltje slechts een paar wetenswaardigheden kan bespreken, zoomen we als vooruitblik naar de International Vulture Awareness Day op 3 september, in op hun voedsel. En op de problemen waar gieren in de natuur mee te maken krijgen. Gelukkig zijn er ook oplossingen en daar kun jij bij helpen. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder!

Pikorde

In de Taiga ǀ Volière is de machtige monniksgier heer en meester. Met zijn sterke snavel kan hij de huid van kadavers doorknippen en het vlees verorberen. Als de monniksgier is uitgegeten, steekt de iets kleinere vale gier zijn lange nek in het reeds aangevreten karkas. Op zijn menu staan de interne organen en het spierweefsel. De kleine aasgier is met zijn dunne gele snavel de hekkensluiter. Hij kan alleen nog de laatste restjes vlees van de botten van het kadaver pikken. Niet alleen in de Taiga ǀ Volière is deze eet-volgorde waar te nemen wanneer een groot karkas gevoerd wordt. Ook in de natuur moeten de vogels netjes op hun beurt wachten. Alhoewel… meestal is het een drukte van jewelste rond een kadaver en proberen gieren van alle formaten met breed uitgespreide vleugels zo snel mogelijk een stuk vlees te bemachtigen.

Afval opruimers

Gieren zijn de afval opruimers van de natuur. De meeste van de 23 soorten gieren die er wereldwijd bestaan, eten namelijk aas. Zowel van wilde dieren, als van schapen, koeien en geiten die in ontoegankelijke terreinen leven. Dankzij gieren kunnen zich geen besmettelijke ziekten ontwikkelen op, of verspreiden vanaf kadavers. Maar wij verstoren dit natuurlijk evenwicht. In de veeteelt gebruiken we sinds enkele decennia namelijk de ontstekingsremmer diclofenac. Gieren die kadavers eten van dieren die behandeld zijn met diclofenac gaan dood. Zo raken steeds meer soorten gieren met uitsterven bedreigd. Ook de drie soorten uit de Taiga ǀ Volière.

Wist jij dit over diclofenac?

  • Het aantal aasgieren is in India door het gebruik van diclofenac in 10 jaar tijd met 90% afgenomen.
  • Diclofenac blijft zeven dagen in het lichaam van een behandeld dier; daardoor blijft een kadaver lange tijd giftig voor gieren.
  • Bij een karkas verzamelen zich vaak tientallen gieren. Daardoor is het effect van diclofenac extra sterk.

Onderteken en help!

Gelukkig is er een goed alternatief waarmee veetelers hun vee kunnen behandelen: het middel meloxicam gaan geen gieren dood. En het is niet eens duurder dan diclofenac. Maar toch blijft diclofenac in de handel. Alleen internationale wetgeving kan dit gieren-dodende-middel verbieden. En jij kunt hierbij helpen: onderteken nu hieronder de petitie!

Petitie tekenen tegen het gebruik van diclofenac in de veeteelt

Nog meer problemen

Alsof het probleem van diclofenac nog niet erg genoeg is, zijn er nog meerdere bedreigingen waar gieren mee kampen. In vlucht botsen ze regelmatig met hoogspanningsleidingen of windturbines. Ook het eten van opzettelijk vergiftigde of met loodkogels gedode karkassen kan gieren fataal worden.

Langzaam herstel

De meeste gieren leggen niet meer dan één of twee eieren per jaar. Bovendien duurt het vaak jaren voordat een gier zichzelf kan voortplanten. Neem nu de monniksgieren uit de volière. Zij zijn momenteel ruim een jaar oud, maar het zal nog minimaal drie jaar duren voordat ze zelf een eerste jong zullen groot brengen. Door deze trage ontwikkeling, hebben de bedreigingen van diclofenac een extra sterke invloed op gieren.

 

 

Deel deze pagina

Je wordt binnen 3 seconden doorverwezen naar GaiaZOO